من می روم ...

       و تو ...

             به یاد می آوری؟؟؟

                   زیبا ترین پائیز زندگی را ...

                            در بکر ترین تصویر طبیعت!

به یاد می آوری ای عشق؟! ...

       آن دختری را ...

              با چشمان عاشق و وحشی ...

                       گونه های سرخ و انابی ...

                             و با روسری قرمز و قهوه ای ...

رها بودیم و آزاد!! ...

      همچون برگ های زرد و نارنجی ...

              در باد های آرام و پر سوز پائیز!!! ...

                        و بی امان! ...

                              تاب می خوردیم و شانه به شانه ی هم ...

                                      آرام و عاشقانه ...

                                               ازین بی پروایی لذت می بردیم! ...

و اکنون ...

       چه سخت که دیگر وقت سفر است ..

                سفری بی خبر ...

                       و بی امان ...

                               در چنگ باد های پائیز ...

                                        می روم! ...

اینبار برای داشتنت ...

        و از دست ندادنت! ...

                می روم ...

                       و تو ...

                             باز هم شانه به شانه ام می آیی!

چه بی قرار می گویم ...

         دلم من گرفت زین جا!

                  هوس سفر نداری؟ ...

                             ز غبار این بیابان!!!

و تو عاشقانه!

       دل می بری از هر چه هست و نیست ...

                و ریشه می کَنی از همه خاک های قدیمی ...

                        و چه بی پروا و مطمئن ...

                                ریشه می کُنی در قلبم ...

و می رویم ...

      جایی که دیگر چنگ حسودی نباشد!

              می رویم!

۱۳۸۸/٧/٢٥ساعت ۱:۳٧ ‎ب.ظ توسط سحر نظرات ()
تگ ها: